میآییم و میرویم
چون شهابی بر آسمان ،
و هم چون برف سنگینی بر زمین
چون موج شتابندهای بر دریا ،
و بسان تنورهي بادی در هوا
و چون کاروان خستهای در صحرا
،و از خود ،در پناه شبی پُر ستاره
تنها مشتی خاکستر به جا میگذاریم ،
تا کاروانهایی که از قفا میآیند
............ از هجرت ما بیخبر نمانند ...
هیچ نظری موجود نیست:
ارسال یک نظر